هرچند در محاسبه ی خویش آدمم
من اولین ورودی خوب جهنمم
احساس میکنم که خدا کم می آورد
از بس که در مقابل او سرد و مبهمم
اقرار کن : که بی تو دلم تنگ میشود...
از بس که نیستی بخدا گیج و درهمم
باران نبار ، بی تو کویری نمیشوم
من قانعم...که تشنه یک قطره شبنمم
هر چند در محاسبه خویش...بگذریم
من آخرین خروجی خوب جهنمم