محرم ...
به گردش طواف میکنند و باز هم عاشورا و یک روز به وسعت تمام روزهای خدا.
به محرم که میرسی عاشورا را به یاد میآوری و حسین را، عباس را، اکبر را،
اصغر را، قاسم را و... زینب را.
به محرم که میرسی عطش را به یاد میآوری و رشادت را و شجاعت را و حمیت را و
ایثار را و شهادت را و ... اسارت را.
به محرم که میرسی روزهایت را همسایه شیرمردان میدان کربلا و شبهایت را در
کنار خیمههای ذکر و مناجات و دعا باش تا همیشه کربلایی باشی.
به محرم که میرسی، سوگوار عزیز فاطمه میشوی و سینهزن و زنجیرزن ثارالله و
اشک برگونههایت پرپر میشود.
به خود ببال که خدا خیرخواه توست، که صادق آل محمد میفرماید:
«من اراد الله به الخیر فقذف فی قلبه حب الحسین وحب زیارته»
«هر کس خدا برایش خیر بخواهد محبت حسین و شوق زیارت او را در دلش میگذارد.»
به خود ببال که عاشق و شیفته حسینی و عشق به حسین خیمه همیشه افراشته در جان
توست، خیمه ای به وسعت همه هستی، خیمهای به بلندای همه آسمانها و
کهکشانها، با خوانی گسترده از عطش که تشنگی بشریت را خاتمه خواهد داد. هرگز
مباد بی این عشق زندگی کنیم و بی این محبت بمیریم.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۱ ساعت 15:7 توسط سجاد
|
