قبله گاه

دلم را به نگاه دریایی تو می سپارم
چندی ست بی هوا غرق این وسعت ساده شده ام!
امروز صبح
با صدای سکوت عشق از خواب برخاسته ام!
و تا ملکوت غروب
بی صدا نبودنت را فریاد می زنم!
سرمای حضورت سالهاست مرا به آتش می کشد,
و من هنوز هم بی تفاوت
عاشق بی تفاوتی های تو هستم!
برای پرستیدنت
از عشق طهارت گرفته ام
خیلی وقت است که قبله ام را عوض کرده ام!
+ نوشته شده در دوشنبه ششم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 1:27 توسط سپيده رستمي
|